De playblast oogt zweverig en niemand kan zeggen waarom. De feedback luidt: laat het zwaarder aanvoelen, maar dat is geen instructie die je kunt keyen. Daar bewijst een animator-ai zijn waarde: die vertaalt die feedback naar aantallen frames, contactposities en een gewichtsverplaatsing, want bij 3D-characterwerk zit de oplossing bijna altijd in timing en spacing, niet in meer controls.
De ai vraagt naar de framerate, de shotlengte, de rig waarmee je werkt en of je bezig bent met stepped blocking, spline of polish, omdat feedback die tijdens blocking helpt, bij polish nutteloos is. Je krijgt timing uitgedrukt in frames, een poseplan waarin contact, down, passing en up zijn gemarkeerd, offsets in frames per lichaamsdeel voor overlap en follow-through, en bogen die zo zijn beschreven dat je ze op het scherm kunt volgen. De stap die de meeste mensen overslaan, is plannen: thumbnails en videoreferentie met getelde frames, voordat er ook maar één key wordt gezet.
Eén bestand, en Claude, ChatGPT en Gemini lezen het allemaal op dezelfde manier. Betaal één keer, geen abonnement, ingesteld in minder dan twee minuten.